Melike Akkaya

her neyse.

istanbuldayım, kaçışlarda değilim ama bizzat olayların tam ortasındayım.çok rahatım son 3-4 gündür, yoluna girdi her şey sonunda.bazen gücün yetmeyince, ortamı hazırlayıp beklemek senin payına düşen.

çok sıcak hava, bunaltıcı sıcak.evde oturmak ayrı bir dert, çıkmak ...

ucuz ucuz insanlar yüzünden düğümlenen çok kelime var, çok cümlelerim var da yazıp pişman olmaktan, görünce tekrar hatırlayıp sinirlenmekten falan korkuyorum herhalde. beylik laflar pek bana göre değil sanırım.

en sevdiğim özelliğim, çabuk unutmam olmasına ragmen sanırım ben senınle bundan da nefret etmeye başladım. bana bıraktığın tek şey bu sanırım. sanırım artık sanmalarımda olmayacaksın, hiç olmaman da gerekmiş sanırım.

ne düşündüğün, ne düşüneceğin umrumda değil ama senin yüzünden kendime kızmak istemıyorum artık. senin yüzünden yaptığım bunca seyden sonra, kendıme kusmek ıstemıyorum.

yollarını ayırdıgın ınsanı listende görme sorunsalı diye bir tweet girdim.düşününce, listemde ekli bilmem kaç yüz kişi ile bir ki yollarım artık...

can acısından değil bu yazı, kalp kırgınlığından. kırgınım evet, bitişlerin bu kadar adice, ucuzca ve seçtiğin en adi laflarla olmasından belki de. belki de en çok bu cümleleri kurabilmen için sana fırsatlar yarattığımdan ama inan değil can acısından.